Rysunek jest podstawą każdej artystycznej formy. Cała architektura i wszystkie sztuki plastyczne zaczynają się od szkicu. Do rysowania potrzebne będzie jedynie narzędzie do kreślenia linii i papier, na którym można je rysować.
Podstawowe wyposażenie rysownika stanowią proste materiały, jak ołówek i blok, opcjonalnie grafitowy sztyft, lub węgiel. Pozostałe artykuły stanowią wyposażenie dodatkowe.
Najprostszym i najpopularniejszym materiałem, na którym może powstać rysunek, jest papier. Istnieje wiele rodzajów papieru różnej jakości. Poszczególne ich typy są przeznaczone do różnych prac rysowniczych.
Do szkicowana najlepiej nadaje się szorstki papier. Nie jest on jednak wystarczająco zwarty, aby zatrzymać kładzione nań farby. Ponadto marszczy się podczas malowania i rozlewa farby cienkopisów i flamastrów.
Dla większości rysunków najlepszy jest papier gładki, który doskonale przyjmuje kredki, ale marszczy się pod wpływem farb wodnych.
Najczęściej używane narzędzie w warsztacie rysownika, to ołówek. Ołówki dzielimy ze względu na stopień twardości (B = miękkie, pozwalają uzyskać grubą kreskę, H = twarde, dzięki którym uzyskujemy kreskę cienką i delikatną). Do celów artystycznych winno się używać ołówków półtwardych (HB) lub miękkich (B), techniczne rysunki natomiast najlepiej wykonuje się ołówkami twardymi (H).
Poza ołówkami, znaczną popularnością cieszą się również sztyfty grafitowe. Pozbawione są one drewnianej osłonki, więc można kreślić nimi linie o różnej grubości, bądź też rysować całą powierzchnią sztyftu.
W przypadku każdej techniki rysowniczej równie ważne, co przyrządy kreślące, są narzędzia do korekty. W chwili obecnej mamy do czynienia z szerokim asortymentem gumek: winylowych, kauczukowych, chlebowych, które przeznaczone są głównie do węgla i sangwiny, miękkich gumek do rysunków ołówkowych na delikatnym, gładkim papierze i twardymi gumkami do atramentu.
Każdy element wzięty z natury można zredukować do prostych form geometrycznych (rozpocząć od szkicu, który będzie przedstawiał kompozycję złożoną z kół, owali, trójkątów, czy innych figur). Ustalenie geometrycznej struktury modelu to podstawa do stworzenia poprawnego rysunku. Właściwe rozpoznanie formy podstawowej jest pierwszym krokiem do wiernego odwzorowania przedmiotów.
Po nadaniu przedmiotowi ogólnego kształtu zbędne linie można usunąć przy pomocy gumki, później zaś zabrać się do dopracowywania szczegółów. Podczas rysowania należy bezwzględnie unikać kreskowania oraz linii uciętych i leżących jedna nad drugą ? jest to klasyczny błąd popełniany przez większość początkujących rysowników. Kreska musi być ciągnięta w całości i bez przerywania.
Aby ułatwić cieniowanie przedmiotu, w jednym z rogów kartki można zaznaczyć punkt, który będzie przypominał, skąd świeci światło.
Innym dobrym sposobem na rozpoczęcie nauki rysowania jest kopia na bazie siatki. Niektórzy mogą sądzić, że stosowanie kratki siatkowej jest nieuczciwe, jednak wielu wielkich artystów pomagało sobie właśnie w ten sposób. Technika ta polega na narysowaniu na fotografii linii dzielących obraz na kwadraty, następnie tą samą liczbę kwadratów należy przenieść na kartkę papieru, na której będzie się rysowało. Ważne jest dokładne skalowanie siatki (odległości między kratkami muszą być takie same).
Aby unikać poprawek, na początku winno się rysować bardzo delikatną kreską, którą łatwo jest skorygować. Dopiero kiedy uznamy, że rysowane linie są we właściwym miejscu, możemy je wzmocnić. |
